ကဏ္ဍက (Kandaka) Jataka
ကဏ္ဍက (Kandaka) ဇာတ်တော်
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သကျသာကီဝင်မင်းမျိုးတို့၏ ပြည်တော်ဖြစ်သော ကပိလဝတ်ပြည်ဝယ် သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ်၊ ရာဇဝတ်သားတစ်ဦးအား မင်းကြီးက အပြင်းအထန် စီရင်ဆုံးမမည်ဖြစ်ကြောင်းကို ကြားသိတော်မူရသဖြင့်၊ ထိုရာဇဝတ်သား၏ အတိတ်ဘဝအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုရာဇဝတ်သားကား ယခုဘဝတွင် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်၌ သဒ္ဓါတရားထက်သန်သော ပရိသတ်အလယ်ဝယ် အပြစ်ဒဏ်ခံရမည့် အဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့ရခြင်းသည်၊ သူ၏ အတိတ်ဘဝ၌ မကောင်းမှုပြုခဲ့သော အကျိုးဆက်ပင်ဖြစ်ကြောင်းကို ဘုရားရှင်က ကဏ္ဍကဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူခြင်းဖြင့် ထင်ရှားစေခဲ့သည်။
အထက်တုန်းက၊ ဗာရဏသီပြည်မှာ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင်းကြီးသည် မင်းစည်းစိမ်ကို ခံစားလျက် ရှိသည့်အခါ၊ မင်းကြီး၏ သားတော်ဖြစ်သူ တေဇကုမာရ်မင်းသားသည်၊ အလွန်တရာ သနားကရုဏာစိတ်ရှိပြီးလျှင်၊ တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်သော မင်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ မင်းသားသည် တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို အမြဲမပြတ် စဉ်းစားပြီးလျှင်၊ အကြင်သူမဆိုထားနှင့်၊ သနားကရုဏာ မဖြစ်အပ်သော သတ္တဝါအပေါင်းကိုပင်လျှင် မညှင်းဆဲတတ်သော မင်းသားဖြစ်လေသည်။
တစ်နေ့သ၌၊ မင်းသားသည် ပန်းဥယျာဉ်သို့ ထွက်တော်မူသည်။ ထိုအခါ မြင်တော်မူသည်ကား၊ အလုပ်သမားတစ်ဦးသည် စပါးပင်များကို ပြုပြင်နေသည်ကိုပင်။ ထိုအလုပ်သမားကား အလွန်တရာ မိုက်မဲသော သူတစ်ဦးဖြစ်၏။ သူသည် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်နေသည်။ မင်းသားသည် ထိုအလုပ်သမားကို ခေါ်၍ မေးတော်မူသည်။
“အချင်းအလုပ်သမား၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်သနည်း။ ဤစပါးပင်တို့သည် တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပင် ဖြစ်သည်။ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပေါ့ဆစွာ ပြုမူသနည်း။”
အလုပ်သမားကား၊ ကြောက်လန့်လျက်၊
“အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်ုပ်မှာ အလွန်တရာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးတို့မှာ အစာငတ်မွတ်နေကြပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အစာရှာဖွေရန်အတွက် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်ရပါတော့သည်။”
မင်းသားသည်၊ ထိုအလုပ်သမား၏ အဖြစ်ကို ကြားသိတော်မူသောအခါ၊ သနားကရုဏာ ဖြစ်တော်မူသည်။ မင်းသားသည် ထိုအလုပ်သမားအား ငွေကို ပေးသနားတော်မူသည်။ ထို့နောက် မင်းသားသည် အလုပ်သမားအား ဆုံးမတော်မူသည်။
“အချင်းအလုပ်သမား၊ သင်သည် အလွန်တရာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှသည်ကို ငါ နားလည်သည်။ သို့ရာတွင် သင်သည် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်အပ်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်ရမည်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်မှသာလျှင် သင်သည် ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်။”
အလုပ်သမားကား၊ မင်းသား၏ စကားကို ကြားနာတော်မူသောအခါ၊ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ အလုပ်သမားသည် ကြိုးစား၍ အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်လေသည်။ မင်းသားသည် ထိုအလုပ်သမားအား အမြဲမပြတ် စောင့်ရှောက်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအလုပ်သမားသည် ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်၍ သာယာဝပြောစွာ အသက်မွေးနိုင်လေသည်။
တစ်နေ့သ၌၊ မင်းသားသည် ပန်းဥယျာဉ်သို့ ထွက်တော်မူသည်။ ထိုအခါ မြင်တော်မူသည်ကား၊ အလုပ်သမားတစ်ဦးသည် စပါးပင်များကို ပြုပြင်နေသည်ကိုပင်။ ထိုအလုပ်သမားကား အလွန်တရာ မိုက်မဲသော သူတစ်ဦးဖြစ်၏။ သူသည် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်နေသည်။ မင်းသားသည် ထိုအလုပ်သမားကို ခေါ်၍ မေးတော်မူသည်။
“အချင်းအလုပ်သမား၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်သနည်း။ ဤစပါးပင်တို့သည် တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပင် ဖြစ်သည်။ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပေါ့ဆစွာ ပြုမူသနည်း။”
အလုပ်သမားကား၊ ကြောက်လန့်လျက်၊
“အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်ုပ်မှာ အလွန်တရာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးတို့မှာ အစာငတ်မွတ်နေကြပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အစာရှာဖွေရန်အတွက် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်ရပါတော့သည်။”
မင်းသားသည်၊ ထိုအလုပ်သမား၏ အဖြစ်ကို ကြားသိတော်မူသောအခါ၊ သနားကရုဏာ ဖြစ်တော်မူသည်။ မင်းသားသည် ထိုအလုပ်သမားအား ငွေကို ပေးသနားတော်မူသည်။ ထို့နောက် မင်းသားသည် အလုပ်သမားအား ဆုံးမတော်မူသည်။
“အချင်းအလုပ်သမား၊ သင်သည် အလွန်တရာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှသည်ကို ငါ နားလည်သည်။ သို့ရာတွင် သင်သည် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်အပ်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်ရမည်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်မှသာလျှင် သင်သည် ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်။”
အလုပ်သမားကား၊ မင်းသား၏ စကားကို ကြားနာတော်မူသောအခါ၊ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ အလုပ်သမားသည် ကြိုးစား၍ အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်လေသည်။ မင်းသားသည် ထိုအလုပ်သမားအား အမြဲမပြတ် စောင့်ရှောက်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအလုပ်သမားသည် ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်၍ သာယာဝပြောစွာ အသက်မွေးနိုင်လေသည်။
အလားတူပင်၊ ဗာရဏသီပြည်တွင် ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီးသည် အုပ်ချုပ်စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင်းကြီးသည် တေဇကုမာရ်မင်းသားကဲ့သို့ သနားကရုဏာစိတ်ရှိသည် မဟုတ်ချေ။ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီးကား အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မင်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ မင်းကြီးသည် တိုင်းသူပြည်သားတို့ကို ညှင်းဆဲနှိပ်စက်လေ့ ရှိသည်။
တစ်နေ့သ၌၊ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီးသည် ရာဇဝတ်သားတစ်ဦးအား အပြင်းအထန် စီရင်ဆုံးမမည် ဖြစ်သည်။ ထိုရာဇဝတ်သားကား ယခင်ဘဝတွင် အလုပ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူကား အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုဘဝတွင် အပြစ်ဒဏ် ခံရလေသည်။
မင်းကြီးသည်၊ ထိုရာဇဝတ်သားအား ခေါ်တော်မူသည်။
“အချင်းရာဇဝတ်သား၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ မိုက်မဲစွာ ပြုမူသနည်း။ သင်သည် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုဘဝတွင် သင်သည် အပြစ်ဒဏ် ခံရလေသည်။”
ရာဇဝတ်သားကား၊ ကြောက်လန့်လျက်၊
“အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်မှာ အလွန်တရာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးတို့မှာ အစာငတ်မွတ်နေကြပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အစာရှာဖွေရန်အတွက် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်ရပါတော့သည်။”
မင်းကြီးကား၊ မညှာမတာ ဖြစ်သည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရာဇဝတ်သားအား အပြင်းအထန် စီရင်ဆုံးမလေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုရာဇဝတ်သားသည် အလွန်တရာ နာကျင်ခံခက်ရလေသည်။
ဤသို့လျှင်၊ ကဏ္ဍကဇာတ်သည်၊ မကောင်းမှုပြုခဲ့သော အကျိုးဆက်ကို ထင်ရှားစေသည်။ အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်သူသည်၊ နောင်ဘဝ၌ အပြစ်ဒဏ် ခံရမည် ဖြစ်သည်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်သူသည်၊ သာယာဝပြောစွာ အသက်မွေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည်၊ ဤဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူပြီးလျှင်၊
“အကြင်သူသည် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်၏။ ထိုသူသည် နောင်ဘဝ၌ အပြစ်ဒဏ် ခံရမည်။ အကြင်သူသည် အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်၏။ ထိုသူသည် သာယာဝပြောစွာ အသက်မွေးနိုင်မည်။”ဟု ဟောကြားတော်မူသည်။
ဘဝတ္တ (ဘဝတ္တ)
အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်ရမည်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်မှသာလျှင် ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်။ အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်သူသည်၊ နောင်ဘဝ၌ အပြစ်ဒဏ် ခံရမည်။
ဘုရားလောင်း၏ ပါရမီ
မေတ္တာပါရမီ (Metta Baramee - ချစ်ခြင်းမေတ္တာ) - ဘုရားလောင်းသည် တေဇကုမာရ်မင်းသားအဖြစ်ဖြင့် ဆင်းရဲသားအလုပ်သမားအား သနားကရုဏာပြု၍ ကူညီထောက်ပံ့ခြင်းဖြင့် မေတ္တာပါရမီကို ပြသခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ လိုအပ်သူများအပေါ်၌ ကရုဏာနှင့် နားလည်မှု၏ အရေးကြီးပုံကို ဖော်ပြသည်။
— In-Article Ad —
💡သင်ခန်းစာ
အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်ရမည်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်မှသာလျှင် ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်။ အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်သူသည်၊ နောင်ဘဝ၌ အပြစ်ဒဏ် ခံရမည်။
ပါရမီ: မေတ္တာပါရမီ (Metta Baramee - ချစ်ခြင်းမေတ္တာ) - ဘုရားလောင်းသည် တေဇကုမာရ်မင်းသားအဖြစ်ဖြင့် ဆင်းရဲသားအလုပ်သမားအား သနားကရုဏာပြု၍ ကူညီထောက်ပံ့ခြင်းဖြင့် မေတ္တာပါရမီကို ပြသခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ လိုအပ်သူများအပေါ်၌ ကရုဏာနှင့် နားလည်မှု၏ အရေးကြီးပုံကို ဖော်ပြသည်။
— Ad Space (728x90) —
စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်များ
516Vīsatinipātaအာဏာပါးကွက် ကုန်သည် နှင့် မျောက်ဘဝ ဗောဓိသတ်
အာဏာပါးကွက် ကုန်သည် နှင့် မျောက်ဘဝ ဗောဓိသတ် ရှေးရှေးတုန်းက ကုန်သည်ကြီးတစ်ဦးရှိ၏။ သူသည် အလွန်ကြွယ်ဝခ...
💡 ဉာဏ်ပညာရှိ၍ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်သူသည် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘေးအန္တရာယ်များကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုနှင့် စည်းလုံးညီညွတ်မှု ရှိခြင်းဖြင့် ခက်ခဲသော အတားအဆီးများကို ကျော်လွှားနိုင်မည်။
91Ekanipātaအလှူရှင်ကျီးကန်း
အလှူရှင်ကျီးကန်းရှေးအခါက မဟာရာဇမင်း တစ်ပါး စိုးစိုးမိုးသော နန်းတော်ကြီး တစ်ခု ရှိလေ၏။ ထိုမင်းကား အလွ...
💡 အလှူပေးကမ်းခြင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ဖန်တီးပေးသည်။
198Dukanipātaကုက္ကုရ-ကုက္ကုရ-မဟာ-ဇာတ်တော်
ကုက္ကုရ-ကုက္ကရ-မဟာ-ဇာတ်တော် နိဒါန်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီ...
💡 အတိတ်ဘဝ၏ အကျင့်ကို ယခုဘဝ၌ မစွန့်လွှတ်နိုင်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကို လျစ်လျူမရှုသင့်။ အခြားသူတို့၏ အပြုအမူကို မစွပ်စွဲပြစ်တင်မီ၊ အကြောင်းရင်းကို နားလည်ရန် ကြိုးစားသင့်သည်။
247Dukanipātaဆင် နှင့် ကျေး
ဆင် နှင့် ကျေးရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းသည် ဆင်ဘဝသို့ ရောက်တော်မူသည်။ ထိုအခါ ဘုရားအလောင်းသည် အလွန်က...
💡 ဘယ်သူ့ကိုမှ သေးငယ်သည်ဟု မထင်ပါနှင့်။ သေးငယ်သော သူများပင် ကြီးမားသော ကူညီမှုများကို ပြုလုပ်နိုင်ကြသည်။ အပြန်အလှန် ကူညီခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော ကောင်းမှုကုသိုလ် ဖြစ်သည်။
30Ekanipātaသမုဒ္ဒကဇာတ်
သမုဒ္ဒကဇာတ် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်...
💡 အင်အားကြီးခြင်းသည် ကောင်းခြင်း မဟုတ်။ သနားခြင်းတရားနှင့် မေတ္တာတရားသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
147Ekanipātaမေတ္တာရှင်ကြက်တူရွေး
မေတ္တာရှင်ကြက်တူရွေး ဒသနဝန ဇာတ်ကွက် ကမ္ဘာဦးကာလ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကြက်တူရွေးမင်းအဖြစ် တည်ရှိတော်မ...
💡 မေတ္တာတရားသည် အလွန်အင်အားကြီးမား၏။ မေတ္တာတရားဖြင့် မည်သည့် အခက်အခဲကိုမဆို ကျော်လွှားနိုင်၏။ အခြားသူများအပေါ် မေတ္တာဂရုဏာထားခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုလည်း ပျော်ရွှင်စေ၏။
— Multiplex Ad —